Okul Saldırılarının Görünmeyen Gerçekleri

Okul Saldırılarının Görünmeyen Gerçekleri

Bir okul saldırısını sadece “bir kişinin hatası” olarak görmek kolaydır. Ama gerçek daha karmaşıktır. Bu tür olaylar genellikle uzun süredir biriken duyguların patlamasıdır.
En dikkat çeken nedenlerden biri dışlanma ve zorbalık. Saldırı gerçekleştiren birçok kişinin daha önce alay edildiğini, aşağılandığını ya da yalnız bırakıldığını gösteriyor. Bu durum zamanla öfkeye ve “intikam alma” isteğine dönüşebiliyor .

İkinci önemli konu aidiyet eksikliği. Arkadaş çevresi olmayan, kendini görünmez hisseden gençler, iç dünyalarında kopuş yaşayabiliyor. Bu yalnızlık, bazı durumlarda tehlikeli düşünceleri besliyor.

Bir diğer kritik faktör ise aile içi sorunlardır. Evde yaşanan ilgisizlik, şiddet ya da iletişim eksikliği, çocuğun duygusal dengesini zayıflatabilir. Bu nedenle saldırganların önemli bir kısmının aile içinde çeşitli sorunlar yaşamış bireylerden oluştuğu görülmektedir.

Ama burada en çok gözden kaçan şey şu:
*Bu olaylar genelde “aniden” olmaz. Öncesinde küçük sinyaller vardır.
*İçe kapanma
*Aşırı öfke
*Umutsuzluk
*Sürekli şiddet içeriklerine yönelme. Bunlar aslında bir yardım çağrısıdır.

Bir başka dikkat çekici nokta ise taklit etkisi. Büyük saldırılar sonrasında benzer olayların artması tesadüf değil. Bazı gençler bu olayları bir “çıkış yolu” ya da “kendini gösterme biçimi” olarak görebiliyor .

Peki asıl sorun ne?

Sorun tek bir yerde değil.
Sorun; okulda, evde ve toplumda oluşan boşlukların birleşmesi.

Bir çocuk kendini:
-anlaşılmamış,
-değersiz,
-yalnız hissediyorsa bu, en büyük risk işaretidir.

Son söz

Okul saldırıları silahla değil, duygusal kopuşla başlar.
Ve çoğu zaman önlenebilir.

Bir çocuğa gerçekten bakmak, onu gerçekten duymak…
Bazen bir trajediyi engellemenin en güçlü yoludur.

İbrahim Elibal
Uzman Psikolog